Cięcie niezwykle grubych szkł to wielki obciążenie dla sprzętu. Jeśli szkło jest zimne i twarde, koła tnące szybko się psują lub ulegają uszkodzeniom. To stały problem. Aby temu zaradzić, używamy lamp o krótkich falach podczerwieni, aby uprzednio rozgrzać dokładnie to miejsce, w którym ma nastąpić cięcie. Oto jak to działa naprawdę. Większość grzejników jedynie ogrzewa powierzchnię, co nie przynosi żadnego efektu przy cięciu grubych płytek. Lampy o krótkich falach podczerwieni działają inaczej – one wnikają głęboko w szkło. Dzięki temu powstaje lokalne rozszerzenie termiczne w miejscu cięcia. Szkło nie topi się, ale jego struktura molekularna staje się nieco bardziej elastyczna. Gdy koło tnące dotyka tego rozgrzanego obszaru, nie musi tak mocno pracować, by powstała pęknięcie. Po prostu „prześlizguje się” po szkle. Prawidłowe ustawienie sprzętu. Używamy lamp o wysokiej gęstości mocy, ponieważ szybkość jest kluczowa. Potrzebujemy takiego ciepła, by dotarło do szkła zaraz po tym, jak głowica zacznie się poruszać. Jeśli lampa potrzebuje dużo czasu na rozgrzanie, cała linia produkcji zwalnia, a to zabija produktywność. Używamy również osłon z kwarcu, aby lampy nie uległy uszkodzeniom pod wpływem intensywnego ciepła. Ale oto trudny element: precyzyjne ustawienie lampy. Musisz ustawić jej punkt ogniskowania dokładnie tam, gdzie znajduje się koło tnące. Jeśli błądzisz choćby o kilka milimetrów, marnujesz energię, a koła tnące nadal są narażone na uszkodzenia. Problem. Całe to ciepło musi gdzieś trafić. Ponieważ lampy o krótkich falach podczerwieni wytwarzają ogromną ilość energii, system chłodzenia musi być doskonale sprawny. Jeśli nie utrzymasz chłodnego otoczenia wokół narzędzia, mechaniczne części głowicy tnącej mogą się rozszerzyć. Wtedy precyzja znika. To cała kwestia balansu – trzeba utrzymać szkło w miękkim stanie, ale narzędzie musi pozostać zimne i stabilne.